Χαρέ Κρίσνα » Blog Archive » H πηγη του φθονου



H πηγη του φθονου

2267 views

Απαντήσεις της Αυτού Αγιότητας Ρομαπάντα Σουάμι

Ποια είναι η πηγή του φθόνου;

Ερώτηση: Ποια είναι η πηγή του φθόνου ο οποίος μας οδήγησε αρχικά στον υλικό κόσμο; Εκανα αυτήν την ερώτηση σε ένα από τα Κυριακάτικα προγράμματά μας και ο ομιλητής μού είπε ότι δεν υπάρχει απάντηση σ’αυτό το ερώτημα. Αυτό μου προκάλεσε στ’αλήθεια έκπληξη, επειδή σκεφτόμουν ότι ο Κρίσνα θα μπορούσε, παρόλ’αυτά, να είναι η πηγή του φθόνου, παραμένοντας ωστόσο ανεπηρέαστος από αυτόν. Ακριβώς όπως η μάγια, η οποία μολονότι προέρχεται από τον Κρίσνα, δεν Τον επηρεάζει. Μπορείτε, παρακαλώ, να το αποσαφηνίσετε;

Απάντηση: Πράγματι, οτιδήποτε υπάρχει έχει την πηγή του στον Κύριο, Σρι Κρίσνα, και εντούτοις, αυτό δεν σημαίνει ότι ο Κρίσνα δημιούργησε, συγκεκριμένα, πράγματα όπως το κακό, τη δυστυχία ή τον φθόνο για Εκείνον. Ο Σρίλα Πραμπουπάντα το εξηγεί αυτό χρησιμοποιώντας την αναλογία του σκότους και του φωτός – σκοτάδι δεν είναι παρά η απουσία ηλιακού φωτός. Το σκοτάδι δεν έχει νόημα ανεξάρτητα από την ύπαρξη φωτός, και εντούτοις, κυριολεκτώντας, ο ίδιος ο ήλιος δεν «δημιουργεί» σκοτάδι.

Κατά παρόμοιο τρόπο, κάνοντας κακή χρήση της πολύ μικρής ανεξαρτησίας της, η ζωντανή οντότητα μπορεί να αποστραφεί τον πάναγνο Κύριο και έτσι να νιώσει φθόνο και τα συνακόλουθα του φθόνου. Στη γλώσσα της Μπαγκαβαντ-γκιτα, το βίωμα του φθόνου και τα υπόλοιπα οφείλονται στον «πόθο» και την «απέχθεια» – ιτσα ντβεσα σαμουττενα. (Μπ.γκ. 7.27)

Υπάρχει έλξη και αποστροφή, χωρίς ίχνος πλάνης ή υλικής δυαδικότητας, στον πνευματικό κόσμο. Ακόμα και κάτι που μοιάζει με εγκόσμιο φθόνο μπορεί να δει κανείς εκεί όταν τα βοσκόπουλα (γκοπα) ή οι βοσκοπούλες (γκοπι) συναγωνίζονται για να ικανοποιήσουν τον Κύριο ολοένα και περισσότερο, αλλά σ’αυτό δεν υπάρχει κακεντρέχεια, μόνο η επιθυμία να δουν την ευχαρίστηση του Κρίσνα. Οταν, ωστόσο, ο πόθος και το μίσος πέρνουν εσφαλμένη κατεύθυνση, λόγω κακής χρήσης της ελεύθερης βούλησης, τότε ο υπαίτιος αυταπατάται και επιθυμεί να είναι ο ίδιος κύριος, και φθονεί την υπέρτατη, μοναδική θέση του Κρίσνα ως αφέντη.

Από μία άποψη, η απάντηση που πήρες είναι σωστή, ως προς το ότι είναι ανεξήγητο το ότι η ζωντανή οντότητα δείχνει φθόνο για τον καλύτερ φίλο και ευεργέτη της. Δεν θα μπορούσε να υπάρχει λογική εξήγηση γι’αυτό, και μπορούμε να το καταλάβουμε μόνο ως μία ανόητη επιλογή της υποκείμενης σε σφάλματα ζωντανής οντότητας. Απ’αυτήν την άποψη, μπορούμε να πούμε ότι δεν υπάρχει απάντηση ως προς το πώς και γιατί προήλθε ο φθόνος για τον Κύριο. Κακή χρήση της ελεύθερης βούλησης, και ακολούθως ολόκληρη η υλική εμπειρία, προκύπτουν χωρίς κάποιο «καλό λόγο».