Χαρέ Κρίσνα » Blog Archive » Η νοοτροπια του δρωντος



Η νοοτροπια του δρωντος

2262 views


Απαντήσεις της Αυτού Αγιότητας Ρομαπάντα Σουάμι

Πώς να εγκαταλείψουμε τη νοοτροπία του δρώντος;

Ερώτηση: Πώς θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι, σε τελική ανάλυση, δεν είμαστε εμείς που πραγματοποιούμε τη δράση μας; Πώς να διατηρούμε πάντα αυτή την αντίληψη και να εργαζόμαστε, επειδή πολλές φορές όταν δουλεύουμε, παρασυρόμαστε, νομίζοντας ότι εμείς είμαστε πράγματι οι δρώντες (και μοιάζει να είναι έτσι);

Απάντηση: Με κάποια ενδοσκόπηση και οδηγούμενοι από πνευματική ευφυία που αντλούμε από την Μπαγκαβαντ-γκιτα, μπορούμε να αντιληφθούμε ότι δεν είμαστε ο τελικός δρών.

Στην Μπαγκαβαντ-γκιτα ( 18.14 ) ο Κρίσνα εξηγεί ότι οι παράγοντες της δράσης είναι πέντε, εκ των οποίων μόνο ο ένας είναι ο εαυτός μας, ενώ οι υπόλοιποι είναι οι αισθήσεις (δηλαδή τα όργανα), το πεδίο της δράσης, οι διάφορες προσπάθειες και, εντέλει, η Υπέρτατη Ψυχή. Οπως αναφέρεται προηγουμένως, όλα όσα απαιτούνται για την τέλεση μιας πράξης, συμπεριλαμβανομένης της δικής μας νοημοσύνης και δύναμης, προέρχονται από τον Κρίσνα. Η ανεξάρτητη βούλησή μας συνιστά έναν από τους παράγοντες, είμαστε, όμως, μικροσκοπικοί και εξαρτώμενοι από τον Κύριο για την κάθε μας κίνηση και μπορούμε να ενεργούμε μόνο με τη συγκατάθεσή Του. Ετσι, με λίγη ενδοσκόπηση, μπορούμε να καταλάβουμε ότι δεν είμαστε το αίτιο, δηλαδή οι δρώντες. Μπορεί να είμαστε το άμεσο ή το ενδιάμεσο αίτιο, αλλά ο τελικός δρων είναι ο Κρίσνα.

Δες επίσης το εδάφιο της Μπαγκαβαντ-γκιτα 5.14 : «Το ενσαρκωμένο πνεύμα, ο αφέντης της πόλης του σώματός του, δεν δημιουργεί δράση, ούτε παρακινεί τους ανθρώπους να δράσουν, ούτε δημιουργεί τους καρπούς της δράσης. Αυτά όλα πραγματοποιούνται από τους τρόπους δράσης της υλικής φύσης.» Η υλική φύση δημιουργεί τους καρπούς κάθε υλικής δράσης, όχι η ψυχή. Εχουμε την ικανότητα να εργαζόμαστε, κάνουμε διάφορες προσπάθειες, η υλική φύση δημιουργεί αποτελέσματα … και η υλική φύση εργάζεται υπό την καθοδήγηση του Κρίσνα. (Μπ. γκ. 9.10)

Ωστόσο, το να διατηρούμε αυτή τη συνείδηση ενώ εργαζόμαστε στο πεδίο της δράσης μας, απαιτεί εξάσκηση αφοσίωσης – να αποδεχόμαστε όλο και περισσότερο την ασημαντότητά μας και να καλλιεργούμε μια διάθεση εξάρτησης από τον Κρίσνα κατά τη διάρκεια της εργασίας μας. Αν εξασκηθούμε να κάνουμε το κάθετί με τη διάθεση του υπηρέτη, ως απλοί εντολοδόχοι του γκουρου και του Κρίσνα – από τα απλά πράγματα, όπως το ψάλσιμο και την καθαριότητα, έως την εκτέλεση των επιβαλλόμενων καθηκόντων μας, τις φιλοσοφικές συζητήσεις ή τη συμπεριφορά μας με τους συνεργάτες μας – αυτή η εσωτερική καλλιέργεια δυναμώνει τη συνειδητοποίηση της εντελώς εξαρτώμενης θέσης μας.

Ενώ το κάνουμε αυτό, θα γίνεται όλο και πιο φανερό ότι τα αποτελέσματα που θα αποκομίζουμε από την εργασία που γίνεται με μια τέτοια διάθεση εγκατάλειψης και υποταγής είναι αισθητά πολύ διαφορετικά από τα αποτελέσματα που επιτυγχάνουμε ενεργώντας με τη διάθεση του δρώντος, από την άποψη της επίδρασης που έχουν στη συνείδησή μας, αλλά και στο περιβάλλον και στους άλλους γύρω μας. Οταν ενεργούμε σύμφωνα με τις κατευθύνσεις των Γραφών, υπό την καθοδήγηση των εκπροσώπων του Κυρίου και με σκοπό την ευχαρίστηση του Κυρίου, θα αρχίσουμε να βλέπουμε ότι αυτού του είδους η δράση εμψυχώνει, απελευθερώνει και είναι ωφέλιμη για όλους, ενώ εμείς είμαστε απλώς ένα όργανο, παρόλα τα προσωπικά προσόντα ή μειονεκτήματα.

Αντιθέτως, όταν ενεργούμε με την εντύπωση ότι εμείς είμαστε οι δρώντες, υπό την επίδραση του λανθασμένου εγώ, αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα είναι ότι κατευθυνόμαστε ολοκληρωτικά από τις ποιότητες της φύσης, είτε είναι η αρετή, το πάθος ή η άγνοια (Μπ.γκ. 3.27). Επομένως, τα αποτελέσματα της δράσης μας βρίσκονται εντελώς υπό τον έλεγχο των ποιοτήτων της φύσης και όχι τον δικό μας. Αυτή η προσωπική συνειδητοποίηση ενισχύει από την πλευρά μας την αναγνώριση του γεγονότος ότι δεν είμαστε οι δρώντες, παρά μόνο όργανα, υπό τον πλήρη έλεγχο είτε των ποιοτήτων της φύσης είτε της εσωτερικής δύναμης της αφοσίωσης, ανάλογα με την επιθυμία μας ή την ελεύθερη διάθεσή μας.

Συνοψίζοντας, ενεργώντας με διάθεση προσφοράς υπηρεσίας υπό την καθοδήγηση συνειδητοποιημένων αφοσιωμένων υπηρετών, μπορούμε να απελευθερωθούμε από την ψευδή αίσθηση του δρώντος. Υιοθετώντας τη διάθεση της ταπεινής υπηρεσίας, ο Κρίσνα μάς προσφέρει άφθονη αλλά σταδιακή συνειδητοποίηση αυτής της σημαντικής πνευματικής αλήθειας.